Wat is de ICP-aangifte?

Een kleine producent verkoopt aan bedrijven in Duitsland en België. Omdat de btw bij verkopen naar een ondernemer in een ander EU-land anders werkt dan bij een binnenlandse verkoop, moet de overheid kunnen zien wie wat aan wie heeft geleverd. De opgave per klant maakt dat mogelijk.

Dat zijn dus de gegevens van de intracommunautaire leveringen en bepaalde diensten: het btw-nummer van de afnemer, het land en het totaalbedrag. Het is een aanvulling op de gewone btw-aangifte, niet een vervanging.

Wat gaat er mis? Het btw-nummer van de klant is niet gecontroleerd of staat verkeerd in de administratie, een factuur ontbreekt in de opgave, of een levering is op de verkeerde manier geboekt. Dan klopt de lijst niet met wat de klant zelf aangeeft, en dat valt bij controles op.

Let op drie dingen. Leg het btw-nummer van elke zakelijke klant vast en controleer het. Gebruik de goede btw-code bij elke verkoop naar een ander EU-land. En vergelijk de opgave voor je hem indient met je omzet, zodat niets ontbreekt. Hoe verlegging van btw werkt, lees je bij btw verlegd.

Welke verkopen precies op de lijst horen, en op welk moment, bevestigt je boekhouder of accountant. Houd bovendien bij hoe een correctie werkt als je achteraf een fout ontdekt. Heb je veel kleine klanten in het buitenland, dan loont het om de lijst elke periode te laten opstellen uit de boekhouding zelf, in plaats van uit een apart overzicht. Zo kan er niets uit beeld raken tussen twee systemen. Dat voorkomt verrassingen bij een controle.